Açık Kaynak Uygulamalar

    Baserow Nedir ve No-Code Veritabanı Kurulumu

    Kod yazmadan veritabanı ve iş uygulamaları kurmayı sağlayan açık kaynak Airtable alternatifi Baserow rehberi.

    13 dk okuma Güncellendi: 10 Temmuz 2026

    Baserow, bir elektronik tablonun tanıdık kolaylığı ile gerçek bir ilişkisel veritabanının gücünü tek bir arayüzde birleştiren açık kaynaklı bir no-code platformdur. Ekipler müşteri listelerini, proje panolarını, envanteri, içerik takvimlerini ve iç uygulamalarını tek satır kod yazmadan modelleyebilir. Verinin arka planda PostgreSQL üzerinde durması, aslında bunun bir "excel dosyası" değil, sorgulanabilir, ilişkilendirilebilir ve API üzerinden erişilebilir bir veritabanı olduğu anlamına gelir. Kullanıcı hücrelere yazarken, Baserow bunu düzgün tiplenmiş sütunlara, satırlara ve tablolar arası ilişkilere dönüştürür.

    Baserow'un en çok karşılaştırıldığı ürün Airtable'dır ve bu karşılaştırma haklı bir noktadan çıkar: benzer bir kullanıcı deneyimi sunar ama kapalı bir SaaS yerine kendi sunucunuzda barındırabileceğiniz, MIT ve AGPL lisanslı bir yazılımdır. Bu, verinizin sizin kontrolünüzde kalması, satır/kullanıcı başına ölçeklenen faturalardan kurtulmanız ve KVKK gibi yerel mevzuata uyum için verinin nerede tutulduğunu belirleyebilmeniz demektir. Bu rehberde Baserow'un veri modelini, alan tipleri sistemini, Docker Compose ile kurulumunu, görünüm ve formül mantığını, izin yapısını ele alacak ve popüler alternatifi NocoDB ile pratik bir kıyaslama yapacağız.

    Baserow Nedir ve Kimler İçin Uygundur?#

    Baserow'u anlamanın en kolay yolu, onu üç katmanlı bir yapı olarak düşünmektir. En üstte çalışma alanı (workspace) bulunur; bir ekip veya şirket burayı ortak çalışma alanı olarak kullanır. Bunun altında veritabanları (database) yer alır; her veritabanı belirli bir konuyu kapsar, örneğin "Satış" ya da "İK". En altta ise tablolar (table) vardır ve asıl veri burada, satır-sütun formatında saklanır. Airtable'daki "base" kavramı, Baserow'da veritabanına karşılık gelir.

    Bu yapı Baserow'u özellikle şu senaryolar için güçlü kılar: teknik olmayan ekiplerin kendi iç araçlarını kurması, bir CRM veya proje takip sisteminin hızlıca ayağa kaldırılması, hazır SaaS ürünlerine ödenen abonelik maliyetinin ortadan kaldırılması ve verinin kurum dışına çıkmasının istenmediği durumlar. Bir ajans müşteri projelerini, bir e-ticaret ekibi ürün kataloğunu, bir yazılım ekibi hata takibini burada yönetebilir.

    Kimler için pek uygun olmadığını da netleştirmek gerekir: milyonlarca satırlık ağır analitik iş yükleri, saniyede binlerce yazma isteği alan yüksek trafikli uygulamalar ya da karmaşık transaction mantığı gerektiren finansal sistemler için Baserow doğru araç değildir. Bu tür yükler için verinin doğrudan PostgreSQL üzerinde, uygun indeksleme ve uygulama katmanıyla ele alınması gerekir. Baserow, "yapılandırılmış veriyi ekiple birlikte yönetmek" işine odaklanır; bir veri ambarı değildir.

    Alan Tipleri ve Veri Modeli#

    Baserow'un elektronik tablodan ayrıştığı asıl nokta alan tipleridir (field types). Bir tabloda her sütun belirli bir veri tipine sahiptir ve Baserow o tipin kurallarını arayüz seviyesinde uygular. Metin bir alana rakam, tarih alanına serbest metin girilemez; e-posta alanı format kontrolü yapar, sayı alanı ondalık basamak ve para birimi biçimlendirmesi sunar. Bu disiplin, verinin baştan temiz kalmasını sağlar ve klasik bir Excel dosyasında sıkça görülen "aynı sütunda karışık formatlar" sorununu ortadan kaldırır.

    En sık kullanılan alan tiplerini gruplayarak özetleyelim:

    Alan tipiNe işe yararÖrnek kullanım
    Tek satır / uzun metinSerbest metin girişiİsim, açıklama, not
    Sayı / RatingOndalık, tam sayı, yıldızFiyat, adet, puan
    Tek seçim / Çoklu seçimSabit etiket kümesiDurum, öncelik, kategori
    TarihTarih ve saatTeslim tarihi, oluşturulma
    Bağlantı (link to table)Tablolar arası ilişkiMüşteri ↔ Sipariş
    Lookup / Rollupİlişkili tablodan veri çekmeSiparişin müşteri şehri
    FormülHesaplanmış değerToplam, gün farkı
    DosyaEk dosya yüklemeSözleşme PDF, ürün görseli

    Modelin kalbi bağlantı alanıdır. İki tabloyu birbirine bağladığınızda gerçek bir ilişkisel ilişki kurulmuş olur. Örneğin "Müşteriler" ve "Siparişler" tabloları arasında bir bağlantı kurarsanız, bir müşteri kartını açtığınızda ona ait tüm siparişleri görebilir, bir siparişte hangi müşteriye ait olduğunu tek tıkla açabilirsiniz. Buna lookup ve rollup alanlarını eklediğinizde, bağlı tablodan veri çekip özetleyebilirsiniz: bir müşterinin toplam sipariş tutarını, en son sipariş tarihini ya da açık sipariş sayısını otomatik hesaplatabilirsiniz. Bu ilişkiler, veriyi tek bir dev tabloda tekrarlamak yerine normalize etmenizi sağlar. Bu mantık, bir arka uç servisiyle veri modellemeye benzer; daha programatik bir yaklaşım isteyenler için Supabase gibi bir Postgres tabanlı platform da alternatif oluşturur.

    Docker Compose ile Kurulum#

    Baserow'u kendi sunucunuzda çalıştırmanın en temiz yolu Docker Compose kullanmaktır. Tek konteynerlik "all-in-one" imajı hızlı başlangıç için pratiktir, ancak üretim ortamı için veritabanını ve önbelleği ayrı servisler olarak ayırmanızı öneririm; bu, yedekleme ve ölçeklemeyi çok daha yönetilebilir kılar. Aşağıdaki örnek, PostgreSQL ve Redis'i ayrı tutan üretim odaklı bir kurulumdur.

    Öncelikle sunucunuzda Docker ve Docker Compose kurulu olmalı:

    # Docker'ın kurulu olduğunu doğrulayın
    docker --version
    docker compose version
    
    # Proje dizinini oluşturun
    mkdir -p /opt/baserow && cd /opt/baserow
    

    Ardından bir .env dosyası oluşturup gizli değerleri buraya koyun. Parolaları asla doğrudan compose dosyasına yazmayın:

    BASEROW_PUBLIC_URL=https://veritabani.ornekfirma.com
    SECRET_KEY=uzun-rastgele-bir-anahtar-uretin
    POSTGRES_USER=baserow
    POSTGRES_PASSWORD=guclu-bir-db-parolasi
    POSTGRES_DB=baserow
    REDIS_PASSWORD=guclu-bir-redis-parolasi
    

    Şimdi docker-compose.yml dosyasını hazırlayın:

    services:
      baserow:
        image: baserow/baserow:1.30.1
        restart: unless-stopped
        environment:
          BASEROW_PUBLIC_URL: ${BASEROW_PUBLIC_URL}
          SECRET_KEY: ${SECRET_KEY}
          DATABASE_HOST: db
          DATABASE_NAME: ${POSTGRES_DB}
          DATABASE_USER: ${POSTGRES_USER}
          DATABASE_PASSWORD: ${POSTGRES_PASSWORD}
          REDIS_HOST: redis
          REDIS_PASSWORD: ${REDIS_PASSWORD}
        ports:
          - "127.0.0.1:8000:80"
        volumes:
          - baserow_data:/baserow/data
        depends_on:
          - db
          - redis
    
      db:
        image: postgres:16
        restart: unless-stopped
        environment:
          POSTGRES_USER: ${POSTGRES_USER}
          POSTGRES_PASSWORD: ${POSTGRES_PASSWORD}
          POSTGRES_DB: ${POSTGRES_DB}
        volumes:
          - pg_data:/var/lib/postgresql/data
    
      redis:
        image: redis:7
        restart: unless-stopped
        command: redis-server --requirepass ${REDIS_PASSWORD}
    
    volumes:
      baserow_data:
      pg_data:
    

    Servisleri başlatın ve logları izleyerek ilk açılışın tamamlanmasını bekleyin:

    docker compose up -d
    docker compose logs -f baserow
    

    Dikkat ettiyseniz Baserow'u 127.0.0.1:8000 adresine bağladım, doğrudan dışarıya açmadım. Üretimde önüne bir ters vekil (reverse proxy) koyup TLS sonlandırmayı orada yapmak en doğru yaklaşımdır. Nginx için sade bir yapılandırma şöyle görünür:

    server {
        listen 443 ssl http2;
        server_name veritabani.ornekfirma.com;
    
        ssl_certificate     /etc/letsencrypt/live/veritabani.ornekfirma.com/fullchain.pem;
        ssl_certificate_key /etc/letsencrypt/live/veritabani.ornekfirma.com/privkey.pem;
    
        client_max_body_size 100M;
    
        location / {
            proxy_pass http://127.0.0.1:8000;
            proxy_set_header Host $host;
            proxy_set_header X-Real-IP $remote_addr;
            proxy_set_header X-Forwarded-For $proxy_add_x_forwarded_for;
            proxy_set_header X-Forwarded-Proto $scheme;
            proxy_http_version 1.1;
            proxy_set_header Upgrade $http_upgrade;
            proxy_set_header Connection "upgrade";
        }
    }
    

    Son adım alan adı yönlendirmesidir. veritabani.ornekfirma.com için sunucunuzun IP adresine bir A kaydı açmanız yeterli:

    veritabani   IN   A   203.0.113.25
    

    client_max_body_size ve WebSocket başlıklarını atlamamak önemli; Baserow gerçek zamanlı işbirliği için WebSocket kullanır ve dosya yüklemeleri için body limitine ihtiyaç duyar. TLS sertifikasını Let's Encrypt ile ücretsiz alabilir ya da tüm bu ters vekil ve sertifika yönetimini bizim sunucu yönetimi hizmetimize devredebilirsiniz. Bu tür bir self-hosted uygulama için VDS sunucu ya da kaynakları paylaşımlı sanal sunucu uygun bir zemin sağlar.

    Tablo, Görünüm ve Formüller#

    Kurulum tamamlandıktan sonra ilk iş bir veritabanı ve içinde tablolar oluşturmaktır. Arayüz tanıdık gelir: yeni bir tablo açarsınız, sütunları ekler, her sütuna uygun alan tipini atarsınız. Buraya kadarı bir elektronik tablodan çok farklı değildir. Baserow'u ayıran şey görünümlerdir (views).

    Aynı tablo verisini birden fazla görünümle sunabilirsiniz ve her görünüm kendi filtre, sıralama ve gizleme ayarlarını taşır. Örneğin bir "Görevler" tablosu üzerinde:

    • Grid görünümü: klasik satır-sütun tablosu, tüm veriyi görmek için.
    • Kanban görünümü: görevleri durum sütununa göre sürüklenebilir kartlar halinde gösterir.
    • Takvim görünümü: teslim tarihine göre görevleri aylık takvimde dizer.
    • Galeri / Form görünümü: dış kullanıcıdan veri toplamak için paylaşılabilir bir form üretir.

    Bir görünüme "yalnızca bana atanmış ve durumu Açık olanlar" filtresini uygulayıp bunu kişisel çalışma ekranı olarak kullanabilir, aynı tabloda başka bir görünümde tüm ekibin işini görebilirsiniz. Veri tektir, sunum çoğuldur.

    Formüller Baserow'un ikinci güçlü aracıdır. Formül alanı, aynı satırdaki diğer alanlara ve bağlı tablolara dayanarak değer hesaplar. Sözdizimi elektronik tablo fonksiyonlarına benzer ama alanlara isimleriyle referans verirsiniz. Birkaç pratik örnek:

    -- Bir görevin gecikip gecikmediğini işaretle
    if(and(field('Durum') != 'Tamamlandı', field('Teslim') < today()), 'Gecikti', 'Zamanında')
    
    -- Miktar ve birim fiyattan KDV dahil toplam hesapla
    field('Adet') * field('Birim Fiyat') * 1.20
    
    -- Teslim tarihine kalan gün sayısı
    datediff('dd', today(), field('Teslim'))
    
    -- Bağlı siparişlerin toplam tutarını topla (rollup mantığı)
    sum(lookup('Siparisler', 'Tutar'))
    

    Bu formüller salt okunur, hesaplanmış sütunlar üretir; kullanıcı bu hücreyi elle değiştiremez, değer her zaman kaynağa göre güncellenir. Bir siparişin tutarını değiştirdiğinizde, ona bağlı müşteri kartındaki "toplam ciro" rollup alanı anında yeniden hesaplanır. Bu, tekrar eden manuel hesaplamaları ortadan kaldırır ve raporlamayı güvenilir kılar. Verinizi daha ileri düzeyde görselleştirmek ve pano hazırlamak isterseniz, bu tabloları bir BI aracıyla eşleştirebilirsiniz; Metabase tam olarak bu iş için biçilmiş kaftandır.

    İzinler ve Ekip Yönetimi#

    Ekiple çalışırken herkesin her şeye erişmesi istenmez. Baserow, çalışma alanı düzeyinde rol tabanlı izinler sunar. Bir kullanıcıyı çalışma alanına davet ederken ona bir rol atarsınız ve bu rol, o kullanıcının veritabanları üzerindeki yetkisini belirler.

    RolYetki özeti
    AdminÇalışma alanını yönetir, üye davet eder, her şeyi düzenler
    BuilderTablo/alan yapısını değiştirebilir, veri girer
    EditorVeriyi düzenler ama yapıyı değiştiremez
    CommenterSadece yorum ekler, veriyi değiştiremez
    ViewerYalnızca okuyabilir

    Baserow'un ücretli/kurumsal sürümünde bu izinler daha da granüler hale gelir; belirli bir veritabanına, hatta tekil tablolara özel roller tanımlanabilir. Açık kaynak sürüm için pratik yaklaşım, hassas verileri ayrı bir veritabanında toplamak ve o veritabanına yalnızca yetkili kişileri dahil etmektir. Örneğin maaş bilgileri "İK-Gizli" adında ayrı bir veritabanında dururken, genel proje takibi tüm ekibin eriştiği başka bir veritabanında olabilir.

    Ekip yönetiminde iki noktayı hatırlatmak isterim. Birincisi, davet edilen kullanıcı sayısı arttıkça kimlik doğrulamayı sağlamlaştırmanız gerekir; SSO ve zorunlu güçlü parola politikaları büyük ekiplerde işe yarar. İkincisi, form görünümleriyle dışarıdan veri topluyorsanız, o formu paylaşan bağlantının kimlik doğrulaması olmadığını unutmayın; formu herkes doldurabilir, bu yüzden spam ve kötüye kullanıma karşı formu bir botasyon/doğrulama katmanının arkasına almak akıllıca olur. Bu tür herkese açık uçları korumak için bir WAF katmanı ve DDoS koruma ciddi anlamda fayda sağlar.

    Baserow ve NocoDB Karşılaştırması#

    Baserow'un en yakın açık kaynak rakibi NocoDB'dir. İkisi de "Airtable alternatifi" olarak konumlanır ama felsefeleri farklıdır ve bu fark, hangisini seçeceğinizi belirler.

    NocoDB'nin temel iddiası, mevcut bir veritabanının üzerine oturmasıdır. Elinizde zaten bir MySQL ya da PostgreSQL veritabanı varsa, NocoDB o veritabanına bağlanıp tablolarınıza elektronik tablo benzeri bir arayüz giydirir. Yani "smart spreadsheet over your database" yaklaşımıdır; veri, sizin var olan şemanızda yaşamaya devam eder. Baserow ise veriyi kendi yönettiği yapıda tutar; siz Baserow üzerinden tablo kurarsınız, veri Baserow'un PostgreSQL şemasında durur.

    KriterBaserowNocoDB
    YaklaşımKendi veri modelini yönetirMevcut DB üzerine arayüz giydirir
    Var olan DB'ye bağlanmaSınırlıGüçlü yönü
    Kullanıcı deneyimiCilalı, Airtable'a çok yakınFonksiyonel, daha teknik
    Görünüm çeşitliliğiGrid, Kanban, Takvim, Form, GaleriGrid, Kanban, Takvim, Form, Gantt
    Formül motoruOlgun, zengin fonksiyon setiMevcut ama daha sade
    Gerçek zamanlı işbirliğiGüçlü (WebSocket)Görece sınırlı
    İlk kurulumDocker ile kolayDocker ile kolay
    LisansMIT / AGPLAGPL

    Pratik bir seçim rehberi vermem gerekirse: sıfırdan yeni bir iş uygulaması, CRM veya proje panosu kuruyorsanız ve teknik olmayan kullanıcıların kendi başına rahatça çalışmasını istiyorsanız Baserow genellikle daha keyifli bir deneyim sunar; arayüzü daha cilalı, işbirliği daha akıcıdır. Elinizde zaten bir üretim veritabanı varsa ve ona bozmadan bir yönetim arayüzü giydirmek istiyorsanız NocoDB doğru tercihtir, çünkü veriyi taşımak yerine olduğu yerde bırakır. İki ürünü de aynı sunucuda Docker ile kısa sürede deneyip kendi ekibinizin alışkanlıklarına uyanı seçmenizi öneririm; karar, teknik özelliklerden çok kullanıcı deneyiminde saklıdır.

    Yedekleme ve Üretim İçin Notlar#

    Self-hosted bir uygulamada veri sizin sorumluluğunuzdadır ve Baserow için de en kritik konu düzenli yedeklemedir. Tüm değerli veri PostgreSQL'de durduğu için asıl yedeklenmesi gereken şey veritabanıdır. Konteyner ortamında bunu düzenli bir pg_dump ile almak yeterlidir:

    # Postgres konteynerinden günlük yedek al
    docker compose exec -T db pg_dump -U baserow baserow | gzip > /yedek/baserow-$(date +%F).sql.gz
    
    # Yüklenen dosyalar için veri volümünü de arşivle
    docker run --rm -v baserow_data:/data -v /yedek:/backup alpine \
      tar czf /backup/baserow-files-$(date +%F).tar.gz -C /data .
    

    Bu iki komutu bir cron görevine bağlayıp yedekleri sunucu dışında bir konuma kopyalamak, felaket senaryolarına karşı sizi korur. Yedekleri sunucuyla aynı diskte tutmak gerçek bir yedekleme değildir. Bizim yedekleme hizmetimiz bu süreci otomatikleştirir ve dış konumda saklar.

    Üretim için birkaç ek not: Baserow'un imaj sürümünü sabitleyin (latest yerine 1.30.1 gibi belirli bir etiket), yükseltmeden önce mutlaka yedek alın, SECRET_KEY ve parolaları güçlü ve gizli tutun, ters vekil üzerinde TLS zorunlu kılın ve trafiğin arttığı ölçüde PostgreSQL'e ayrılan belleği artırın. Bellek ve disk performansı doğrudan arayüzün akıcılığına yansır, bu yüzden dar kaynaklı bir makinede çok kullanıcılı ağır bir kullanım sıkışmaya yol açabilir. Uygulamayı hazır bir şablonla dakikalar içinde ayağa kaldırmak isterseniz App Center üzerinden tek tıkla kurulum da mümkündür.

    Sıkça Sorulan Sorular#

    Baserow tamamen ücretsiz mi?#

    Baserow'un açık kaynak sürümü ücretsizdir ve kendi sunucunuzda hiçbir lisans bedeli ödemeden çalıştırabilirsiniz. Kod tabanı MIT ve AGPL lisansları altında dağıtılır. Bunun yanında Baserow'un barındırdığı bulut (SaaS) planları ve gelişmiş kurumsal özellikler içeren ücretli sürümleri de vardır; granüler izinler, SSO ve öncelikli destek gibi kurumsal ihtiyaçlar bu planlarda yer alır. Çoğu küçük ve orta ölçekli ekip için ücretsiz self-hosted sürüm fazlasıyla yeterlidir.

    Baserow ile Airtable arasındaki temel fark nedir?#

    En temel fark barındırma ve veri sahipliğidir. Airtable kapalı bir SaaS ürünüdür; veriniz onların sunucularında durur ve fiyatlandırma kullanıcı ile satır sayısına göre artar. Baserow ise açık kaynaktır ve kendi sunucunuzda barındırarak veri üzerinde tam kontrol sahibi olabilirsiniz. Kullanıcı deneyimi ve alan tipi mantığı büyük ölçüde benzerdir, dolayısıyla Airtable'a alışkın biri Baserow'a hızla uyum sağlar. Yerel mevzuata uyum ve maliyet öngörülebilirliği açısından self-hosted Baserow ciddi bir avantaj sunar.

    Verilerimi mevcut Excel dosyalarımdan Baserow'a aktarabilir miyim?#

    Evet, Baserow CSV ve XLSX dosyalarından içe aktarmayı destekler. Yeni bir tablo oluştururken dosyanızı yükleyip sütunları eşleştirebilir, Baserow'un her sütun için uygun alan tipini önermesine izin verebilirsiniz. Aktarımdan sonra alan tiplerini gözden geçirmenizi öneririm; örneğin tarih ve sayı sütunlarının doğru tanındığından emin olun. Airtable'dan geçiş yapıyorsanız, oradan da CSV dışa aktarımı alıp aynı yöntemle içe aktarabilirsiniz.

    Baserow'u yüksek trafikli bir uygulamanın veritabanı olarak kullanabilir miyim?#

    Baserow, ekip içi yapılandırılmış veri yönetimi için tasarlanmıştır, yüksek eşzamanlı yük alan bir uygulama veritabanı olarak değil. Orta ölçekli tablolar ve makul kullanıcı sayısıyla çok iyi çalışır. Ancak saniyede binlerce yazma isteği ya da milyonlarca satırlık analitik sorgular söz konusuysa, veriyi doğrudan PostgreSQL üzerinde kendi uygulama katmanınızla yönetmek daha doğru olur. Baserow'un REST API'sini uygulamanıza entegre edebilirsiniz, fakat onu bir üretim OLTP veritabanının yerine koymak amacına uygun değildir.

    Docker olmadan Baserow kurabilir miyim?#

    Teknik olarak mümkündür çünkü Baserow bir Python/Django backend ve Node tabanlı frontend'den oluşur, ancak elle kurulum Python bağımlılıkları, PostgreSQL, Redis ve arka plan işçilerini tek tek yapılandırmayı gerektirir ve hata yapmaya çok açıktır. Docker Compose yöntemi tüm bu bileşenleri sizin için düzenli biçimde bir araya getirdiği için resmi olarak önerilen ve en sağlam yoldur. Sunucu yönetiminde deneyiminiz sınırlıysa, Docker tabanlı kurulumda kalmanızı ve yapılandırma yükünü profesyonel bir yönetim hizmetine devretmenizi tavsiye ederim.

    Kapanış#

    Baserow, kod yazmadan veri modelleme, ekip işbirliği ve iç uygulama kurma ihtiyacını tek bir açık kaynak platformda karşılayan olgun bir çözümdür. Alan tipleri sistemi veriyi temiz tutar, görünümler aynı veriyi farklı ekiplere farklı şekillerde sunar, formüller ve ilişkiler elle hesaplama yükünü ortadan kaldırır, self-hosted mimari ise verinizi kendi kontrolünüzde bırakır. NocoDB ile karşılaştırıldığında sıfırdan kurulan cilalı iş uygulamaları için genellikle daha keyifli bir deneyim sunar.

    Bu tür bir uygulamayı kararlı biçimde çalıştırmanın anahtarı sağlam bir altyapıdır. Baserow'u barındırmak için bir VDS sunucu ya da esnek bir sanal sunucu tercih edebilir, kurulum, ters vekil, TLS ve güncelleme tarafını bize bırakmak için sunucu yönetimi hizmetimizden yararlanabilirsiniz. Ücretsiz SSL sertifikası, düzenli yedekleme ve App Center üzerinden hızlı kurulum seçenekleriyle Clou.TR, no-code veritabanınızı ilk günden itibaren güvenli ve stabil biçimde ayağa kaldırmanıza yardımcı olur. İhtiyacınıza uygun paketi seçmek için hosting ve sunucu çözümlerimizi inceleyebilir, aklınıza takılanlar için ekibimize danışabilirsiniz.

    veritabanıno-codeself-hosted

    Uygulamaya geçmeye hazır mısınız?

    NVMe SSD, ücretsiz SSL ve %99.9 uptime garantisiyle Clou.TR hosting ve sunucu çözümleriyle projenizi hayata geçirin.