Colocation Nedir? Kendi Sunucumu Veri Merkezine Koymak

Colocation nedir sorusunun kısa cevabı şu: kendi satın aldığınız fiziksel sunucuyu bir veri merkezinin kabinine yerleştirip elektrik, soğutma, internet bağlantısı ve fiziksel güvenlik hizmetini kiralamaktır. Donanım sizindir, o donanımın yaşadığı bina ve altyapı sağlayıcınındır. Ofisinizin köşesindeki dolapta duran sunucuyu düşünün; colocation, o sunucunun jeneratörlü, iki hatlı, iklimlendirilmiş ve kartlı geçişli bir odaya taşınmış hâlidir.

Türkçe kaynaklarda "1U aylık şu kadar" biçiminde başlayan onlarca sayfa var ama neredeyse hiçbiri o rakamın içinde neyin olduğunu söylemiyor. Bu yazı tam olarak orayı dolduruyor: U alanı nasıl ölçülür, elektriğin neden asıl fiyat kalemi olduğu (aynı 1U cihazın 60 W ile 350 W çekmesi arasındaki fark), trafiğin nasıl faturalandırıldığı, IP bloklarının nasıl tahsis edildiği, uzaktan el (remote hands) hizmetinin nerede devreye girdiği ve tüm bunları topladığınızda ortaya çıkan sahip olma maliyetinin sunucu kiralamayla nasıl karşılaştığı. Sonunda sunucunuzu kargoya vermeden önce yapmanız gereken kontrol listesi de var.

Colocation Nedir ve Kimin İçin Mantıklıdır#

Colocation, donanım mülkiyeti sizde kalırken barındırma altyapısını kiraladığınız modeldir; sunucu kiralamada ise donanım da sağlayıcınındır. Bu tek farkın pratikteki sonucu şudur: colocation'da donanım arızasında yedek parçayı siz bulur, siz takarsınız (ya da uzaktan el hizmeti karşılığında sağlayıcı takar); kiralamada arıza sağlayıcının sorunudur.

Colocation dört durumda gerçekten mantıklıdır:

1. Elinizde zaten amorti edilmiş donanım var. Üç yıl önce alınmış, hâlâ sağlıklı çalışan sunucular ofis odasında duruyorsa onları veri merkezine taşımak, aynı gücü kiralamaktan hızlıca ucuza gelir.
2. Standart dışı donanıma ihtiyacınız var. Belirli bir GPU modeli, özel bir RAID denetleyicisi, donanım lisans kilidi (dongle) ya da yüksek disk yoğunluğu gerektiren bir yapı, hazır kiralama kataloglarında bulunmaz.
3. Lisans donanıma bağlı. Bazı kurumsal yazılım lisansları fiziksel çekirdek ya da soket sayısına göre satılır; donanımı kontrol etmek lisans maliyetini doğrudan etkiler.
4. Uzun vadeli, sabit ve büyük kapasite. 5 yıl boyunca aynı kapasiteyi çalıştıracaksanız donanımı satın almak, aynı süre boyunca kiralamaktan ucuza gelebilir.

Buna karşılık şu durumlarda colocation gereksiz bir yük getirir: kapasiteniz belirsizse, ekipte donanımla ilgilenecek kimse yoksa, tek bir sunucudan söz ediyorsanız veya projeniz 12 aydan kısa ömürlüyse. Tek makinelik ihtiyaçlar için VDS nedir ve nasıl alınır yazısındaki sanal sunucu seçenekleri hem daha hızlı hem daha az riskli olur.

Rack, U ve Kabin: Alan Nasıl Ölçülür#

Veri merkezinde alan "U" birimiyle satılır; 1U, standart 19 inç rafta 44,45 mm yüksekliğe karşılık gelir. Tam boy bir kabin genellikle 42U ya da 47U'dur. Bir sunucunun kaç U yer kapladığı kasa yüksekliğiyle belirlenir:

Alanı satın alırken üç ölçüye birden bakın, çünkü sadece U yetmez:

• Derinlik. Bazı kabinler 800 mm, bazıları 1.000-1.200 mm derinliktedir. Kablo yönetimiyle birlikte 750 mm derinliğinde bir sunucu, 800 mm kabine zorlukla girer.
• Ağırlık. Kabin başına taşıma kapasitesi ve yükseltilmiş taban limiti vardır. Dolu disk yuvalı 4U depolama sunucuları hızla ağırlaşır.
• Hava akışı yönü. Standart yön önden arkaya (soğuk koridordan sıcak koridora) doğrudur. Yan üfleyen ya da ters akışlı bir cihaz, soğuk koridora sıcak hava basar ve komşularınızı da etkiler; veri merkezleri bunu genelde reddeder.

Fiyatlandırmada U sayısı çoğu zaman ana kalem gibi görünür ama uygulamada asıl belirleyici değildir. Bunun sebebi bir sonraki başlıkta.

Elektrik: Fiyatı Belirleyen Asıl Kalem#

Aynı 1U'da duran iki cihazın farklı fiyatlandırılmasının sebebi, kabinin kapasitesini U'nun değil kilowattın tüketmesidir. Basit bir hesap bunu netleştirir:

60 W çeken 1U sunucu:
  0,060 kW × 24 saat × 30 gün ≈ 43,2 kWh / ay

350 W çeken 1U sunucu:
  0,350 kW × 24 saat × 30 gün ≈ 252 kWh / ay

Fark: yaklaşık 5,8 kat — aynı fiziksel alanda.

Üstüne bir de soğutma gelir. Veri merkezinin toplam enerji verimliliği PUE (Power Usage Effectiveness) ile ölçülür ve bu değer 1,5 ise, sunucunun çektiği her 1 kW için tesis 1,5 kW harcıyor demektir. Yani 350 W'lık cihazınızın tesise gerçek maliyeti yaklaşık 525 W'tır. Bu yüzden colocation sözleşmeleri neredeyse her zaman kabin ya da priz başına bir güç bütçesi tanımlar ve bu bütçenin aşılması ek ücrete ya da devre yükseltmesine bağlanır.

Kabin kapasitesini de bu bütçe belirler. 230 V'ta 16 A'lik bir devre teorik olarak 3,68 kW verir; sürekli yük için %80 kuralı uygulandığında güvenli sınır yaklaşık 2,9 kW'tır. Buradan çıkan sonuç şudur:

Kabin güç bütçesi: 2,9 kW (16A tek devre, %80 sürekli yük)

350 W'lık sunucularla  : 2900 / 350 ≈ 8 adet   → 42U kabinin sadece 8U'su dolar
120 W'lık sunucularla  : 2900 / 120 ≈ 24 adet  → 24U dolar

Yani 42U'luk bir kabini fiziksel olarak doldurmak nadiren mümkündür; güç önce biter. "Kabinin geri kalanı boş, neden ek ücret ödüyorum" sorusunun cevabı budur. Sunucunuzun gerçek tüketimini tahmin etmeyin, ölçün. Linux tarafında IPMI/BMC üzerinden okunabiliyorsa:

# Anlık güç tüketimi (BMC destekliyorsa)
ipmitool dcmi power reading
ipmitool sensor list | grep -i -E "pwr|power|watt"

# CPU paket gücü (Intel RAPL, sunucu ölçümü için yaklaşık fikir verir)
cat /sys/class/powercap/intel-rapl:0/energy_uj

Ölçümü boştayken değil, gerçek yük altındayken yapın; boştaki bir sunucu tam yüktekinin yarısı kadar çekebilir. Sözleşmeye yazılan güç bütçesi, tepe tüketimi karşılamalıdır.

Redundant (A+B) besleme de burada devreye girer. İki güç kaynağını iki ayrı devreye takarsınız; biri kesildiğinde diğeri yükü tek başına taşır. Bu, güç bütçenizin iki katına çıktığı anlamına gelmez — tam tersine, her iki devrenin de tek başına toplam yükü kaldırabilmesi gerektiği için her birinin bütçesi ayrı ayrı hesaplanır.

Trafik, Port Hızı ve 95. Yüzdelik Faturalandırma#

Colocation'da internet bağlantısı iki ayrı şeyle satılır ve ikisini karıştırmak bütçeyi şaşırtır: port hızı (fiziksel bağlantının üst sınırı) ve taahhüt/tüketim (o porttan gerçekte ne kadar veri geçtiği).

95. yüzdelik yöntemi, colocation dünyasında yaygın olduğu hâlde Türkçe kaynaklarda neredeyse hiç anlatılmaz. Mantığı şudur: sağlayıcı 5 dakikalık aralıklarla giden ve gelen trafiğinizi kaydeder, ay sonunda bu örnekleri sıralar, en yüksek %5'lik dilimi atar ve geriye kalanın en yükseğini faturalar. Bir ayda yaklaşık 8.640 örnek olur; en yüksek 432 örnek dikkate alınmaz. Pratik anlamı: ayda birkaç saat süren kısa tepe noktaları faturaya yansımaz, ama her gün tekrarlayan bir tepe yansır.

Bu da şu davranışı ödüllendirir: yedeklerinizi, imaj aktarımlarınızı, veri senkronizasyonlarınızı aynı dar zaman penceresinde toplamak. Ayda toplam 4 saati geçmeyen yoğun transferler 95. yüzdelik dışında kalır. Aynı işi güne yayarsanız taban trafiğinizi yükseltir ve faturayı büyütürsünüz.

Trafiğinizi kendi tarafınızdan da ölçün; sağlayıcı grafiğiyle karşılaştırmak, ay sonunda tartışma çıkmasını engeller:

# Arayüz bazlı toplam sayaçlar
vnstat -i eth0 -m

# Anlık kullanım
iftop -i eth0 -n

# Ham sayaçlar (kendi grafiğinizi çizmek için)
cat /sys/class/net/eth0/statistics/tx_bytes
cat /sys/class/net/eth0/statistics/rx_bytes

Aylık trafiğinizi sayfa ağırlığı ve ziyaretçi sayısından yola çıkarak önden tahmin etmek isterseniz bant genişliği hesaplayıcı işinizi görür; kavramın kendisi için bant genişliği nedir yazısına bakabilirsiniz.

IP Adresleri, Yönlendirme ve rDNS#

Colocation'da IP tahsisi kiralama hizmetlerinden farklı işler: genellikle size bir alt ağ (subnet) verilir ve o alt ağı kendi cihazınız üzerinde yönetirsiniz. Küçük bir yapıda /29 (5 kullanılabilir adres) ya da /28 (13 kullanılabilir adres) tipik başlangıçtır.

Bir /29'un gerçekte kaç adres verdiğini karıştırmak yaygın bir hatadır:

203.0.113.8/29
  Ağ adresi        : 203.0.113.8    (kullanılamaz)
  Ağ geçidi        : 203.0.113.9    (sağlayıcının yönlendiricisi)
  Kullanılabilir   : 203.0.113.10 - 203.0.113.14  → 5 adres
  Yayın (broadcast): 203.0.113.15   (kullanılamaz)

Yani "8 IP'lik blok" aldığınızda elinize 5 kullanılabilir adres geçer. Blok hesabını subnet hesaplayıcı ile doğrulayabilirsiniz. IPv4 adreslerinin tükenmiş olması nedeniyle, ek IP talepleri genellikle gerekçe belgesi (kaç hizmet, neden ayrı IP gerekiyor) ister; SSL için ayrı IP gerekçesi artık SNI sayesinde kabul görmez.

Ters DNS (PTR) kaydı colocation'da özel önem taşır çünkü mail gönderimi yapacaksanız zorunludur ve bu kaydın yetkisi IP blokunun sahibindedir. İki yol vardır: sağlayıcı sizin adınıza kaydı girer, ya da blok üzerindeki rDNS yetkisini size devreder (delegation). İkincisi büyük bloklarda tercih edilir. Doğrulama her iki durumda da aynıdır:

dig -x 203.0.113.10 +short
# beklenen: srv1.sirketiniz.com.
dig +short srv1.sirketiniz.com
# beklenen: 203.0.113.10

Ayrıntı için PTR kaydı ve reverse DNS yazısına bakın. Kendi IP blokunuz ve ASN'iniz varsa BGP ile duyuru yapmak da mümkündür; bu, birden fazla sağlayıcıyla çalışan yapılar için anlamlıdır ama tek kabinlik bir kurulumda gereksiz karmaşıklıktır.

Uzaktan El (Remote Hands) ve Erişim Kuralları#

Uzaktan el, veri merkezi personelinin sizin adınıza fiziksel müdahale yapmasıdır ve colocation'ın en çok hafife alınan kalemidir. Sunucunuz İstanbul'da, siz Ankara'daysanız ve gece 03:00'te makine yanıt vermiyorsa seçenekleriniz şunlardır: arabaya atlayıp gitmek, ya da uzaktan el talebi açmak.

Tipik kapsam ve sınırları:

Bu maliyeti azaltmanın tek gerçek yolu, fiziksel müdahale ihtiyacını en aza indirmektir. Colocation'a giden her sunucuda çalışır durumda bir out-of-band yönetim arayüzü (IPMI, iDRAC, iLO) olmalıdır; bu, işletim sistemi çökse bile makineyi kapatıp açmanızı, BIOS'a girmenizi ve sanal konsol açmanızı sağlar. Kurulum sırasında bunu mutlaka test edin:

# BMC üzerinden güç durumu ve döngü
ipmitool -I lanplus -H 10.0.0.50 -U admin -P '***' power status
ipmitool -I lanplus -H 10.0.0.50 -U admin -P '***' power cycle

# Seri konsolu ağ üzerinden aç (SOL)
ipmitool -I lanplus -H 10.0.0.50 -U admin -P '***' sol activate

⚠️ BMC arayüzünü asla doğrudan internete açmayın. Yönetim arayüzleri tarihsel olarak ciddi güvenlik açıkları barındırdı; bunları ayrı bir VLAN'da tutup yalnızca VPN üzerinden erişilebilir yapın. Sunucu güvenliği temelleri yazısındaki prensipler burada birebir geçerlidir.

Fiziksel erişim kuralları da sözleşmeden önce netleşmeli: kaç kişi yetkilendirilebiliyor, randevu ne kadar önce alınmalı, mesai dışı erişim mümkün mü ve ek ücretli mi, kabine kimlerin girebildiğini gösteren bir kayıt tutuluyor mu. Bu maddeler kriz anında en çok fark yaratan kısımdır.

Toplam Sahip Olma Maliyeti: Colocation mı, Sunucu Kiralama mı#

Colocation'ı sunucu kiralamayla karşılaştırırken tek başına aylık barındırma ücretine bakmak yanıltıcıdır; donanımın satın alma bedelini ömrüne bölmek ve arıza/yenileme riskini de hesaba katmak gerekir.

Basit bir karar kuralı: donanımı 3 yıldan uzun süre, sabit kapasiteyle çalıştıracaksanız colocation lehine döner; kapasiteniz belirsizse ya da 24 aydan kısa bir ufkunuz varsa kiralama neredeyse her zaman ucuza gelir. Sebep finansal değil operasyoneldir: colocation'da yanlış kapasite tahmini geri alınamaz, elinizde kalan donanımı kimseye iade edemezsiniz.

Karşılaştırmayı yaparken sıklıkla unutulan üç kalem daha var. Birincisi nakliye ve sigorta — sunucular kırılgan cihazlardır ve orijinal ambalajı olmayan bir sunucunun kargoda hasar görme ihtimali düşük değildir. İkincisi yedek parça stoğu: disk, güç kaynağı ve fan, ömrü boyunca en az bir kez değişecek parçalardır ve teslim süresi haftalar sürebiliyorsa yedeğini önceden almanız gerekir. Üçüncüsü kesinti maliyeti: donanım arızasında sizin kurtarma süreniz, sağlayıcının SLA'sından uzun olabilir. Tolerans eşiğinizi uptime ve SLA nedir yazısındaki çerçeveyle netleştirip uptime SLA hesaplayıcı ile yıllık kesinti bütçenize çevirin. Kiralama tarafındaki kalemleri ayrıca sunucu kiralama fiyatları yazısında bulabilirsiniz.

Sunucunuzu Veri Merkezine Göndermeden Önce Kontrol Listesi#

Sunucu kabine takıldıktan sonra yapılacak her düzeltme, ya bir yol ya da bir uzaktan el faturası demektir. Gönderimden önce şunları tamamlayın:

1. Raf kulakları ve raylar takılı olsun. Eksik ray, sunucunun kabine monte edilememesi anlamına gelir ve cihaz günlerce beklemede kalır.
2. BMC/IPMI'ya statik IP verin ve şifresini değiştirin. Varsayılan fabrika şifresiyle giden bir sunucu, ilk günden risk taşır.
3. BIOS'ta "elektrik gelince aç" ayarını etkinleştirin. Restore on AC Power Loss = Power On seçili değilse, elektrik kesintisinden sonra sunucu kapalı kalır ve fiziksel müdahale gerekir.
4. Seri konsolu (SOL) etkinleştirin ve test edin. Ağ yapılandırmasını bozarsanız tek geri dönüş yolunuz budur.
5. RAID dizisini kurun ve durumunu okumayı test edin. Disk arızasını fark etmenizi sağlayacak izleme aracını önceden yükleyin.
6. İşletim sistemini ve temel yapılandırmayı kurun. Kabinde kurulum yapmak yerine, çalışır bir makine gönderin.
7. Yapılandırmayı kodla tutun. Ansible ile sunucu otomasyonu yaklaşımıyla kurulan bir sunucuyu felaket durumunda yeniden kurmak saatler, elle kurulanı yeniden kurmak günler alır.
8. İzlemeyi önden bağlayın. Sunucu kabine takıldığı anda sıcaklık, disk sağlığı ve ağ metriklerini görebiliyor olmalısınız; netdata ile sunucu izleme hızlı bir başlangıçtır.
9. Etiketleyin. Kasanın ön ve arkasına hostname, sorumlu kişi ve iletişim bilgisi yapıştırın. Veri merkezi personeli 300 sunucu arasından sizinkini bu etiketle bulur.
10. Güç tüketimini yük altında ölçüp yazılı olarak bildirin. Sözleşmedeki güç bütçesi bu ölçüme göre belirlenmeli.
11. Yedeklerin sunucu dışına yazdığından emin olun. Cihaz artık uzakta; disk arızasında elinizde kalan tek şey yedektir.

Sıkça Sorulan Sorular#

Colocation ile sunucu kiralama arasındaki temel fark nedir#

Temel fark donanımın kime ait olduğudur: colocation'da sunucuyu siz satın alırsınız ve veri merkezinden yalnızca alan, elektrik, soğutma, bağlantı ve güvenlik hizmeti kiralarsınız. Sunucu kiralamada ise donanım da sağlayıcıya aittir, arıza ve yenileme sorumluluğu ondadır. Bu fark maliyet yapısını değiştirir: colocation peşin bir sermaye harcaması ve daha düşük aylık gider üretirken, kiralama tamamen aylık giderdir. Operasyonel olarak da colocation'da yedek parça, nakliye ve fiziksel müdahale planlaması sizin sorumluluğunuza girer.

Colocation fiyatı neye göre belirlenir#

Fiyatı belirleyen üç ana kalem alan (U ya da kabin), güç bütçesi (kW) ve trafiktir; bunlara IP bloku ve uzaktan el talepleri eklenir. Uygulamada ağırlıklı belirleyici genellikle güçtür, çünkü kabinin kapasitesini fiziksel yükseklik değil elektrik ve soğutma sınırlar. Bu nedenle 60 W çeken 1U bir cihazla 350 W çeken 1U bir cihaz aynı alanı kapladığı halde çok farklı fiyatlanır. Teklif alırken güç bütçesinin kaç kW olduğunu ve aşım durumunda ne olacağını mutlaka yazılı olarak netleştirin.

Bir kabine kaç sunucu sığar#

Fiziksel olarak 42U'luk bir kabine 42 adet 1U sunucu sığar ama pratikte bu sayıya neredeyse hiç ulaşılmaz, çünkü güç bütçesi önce biter. 16 amperlik tek devreli, sürekli yük için yaklaşık 2,9 kW kapasiteli bir kabinde 350 W çeken sunuculardan sadece sekiz tanesi çalıştırılabilir. Aynı kabin 120 W çeken düşük tüketimli cihazlarla yirmi dörde kadar çıkabilir. Kabin planlaması yaparken U sayısından değil, cihaz başına tepe güç tüketiminden başlayın.

Kendi sunucumu veri merkezine nasıl gönderirim#

Sunucuyu göndermeden önce raf raylarının ve kulaklarının takılı, işletim sisteminin kurulu ve uzaktan yönetim arayüzünün çalışır durumda olduğundan emin olun. Nakliyede orijinal ambalaj ya da köpük destekli sağlam bir kutu kullanın; sunucular titreşime ve darbeye duyarlıdır, özellikle disklerin hasar görme ihtimali yüksektir. Kargoyu sigortalatın ve veri merkezine gönderim öncesi teslimat randevusu bildirin, aksi halde kabul edilmeyebilir. Kasanın önüne ve arkasına hostname ile iletişim bilgisi içeren bir etiket yapıştırmak, sonraki tüm müdahaleleri hızlandırır.

Uzaktan el hizmeti tam olarak neyi kapsar#

Uzaktan el, veri merkezi personelinin sizin talimatınızla yaptığı fiziksel müdahaleleri kapsar: sunucuyu kapatıp açmak, kablo takıp çıkarmak, konsol bağlamak, sizin gönderdiğiniz yedek parçayı takmak gibi işlemler. Kapsam sağlayıcıdan sağlayıcıya değişir; bazı sözleşmelerde ayda belirli sayıda ücretsiz güç döngüsü bulunur, geri kalan işlemler süre bazında faturalanır. Parça temini ve işletim sistemi düzeyindeki müdahaleler genellikle bu hizmetin dışındadır. Bu maliyeti düşürmenin en etkili yolu, çalışan bir IPMI/iDRAC/iLO arayüzüyle fiziksel müdahale ihtiyacını en aza indirmektir.

Colocation'da yedekleme benim sorumluluğumda mı#

Evet, aksi açıkça sözleşmede yazılmadığı sürece verinin yedeklenmesi tamamen sizin sorumluluğunuzdadır. Veri merkezi elektriği, soğutmayı, bağlantıyı ve fiziksel güvenliği sağlar; sunucunun içindeki veriye erişmez ve onu kopyalamaz. Disk arızası, yanlış silme ya da fidye yazılımı durumunda geri dönebileceğiniz tek şey kendi aldığınız yedektir. Yedeklerin sunucunun kendisinden farklı bir konumda ve tercihen farklı bir sağlayıcıda tutulması, aynı binadaki bir olaydan etkilenmemeleri açısından önemlidir.

IP adreslerini colocation ile birlikte alabilir miyim#

Alabilirsiniz; colocation hizmetlerinde genellikle bir alt ağ tahsis edilir ve bunu kendi cihazınız üzerinde yönetirsiniz. Küçük kurulumlar için /29 ya da /28 tipik başlangıçtır, ancak bloktaki adreslerin tamamı kullanılabilir değildir: bir /29'da ağ ve yayın adresleri ile ağ geçidi düşüldükten sonra elinizde beş kullanılabilir adres kalır. IPv4 kıtlığı nedeniyle ek blok talepleri gerekçe ister ve SSL için ayrı IP artık geçerli bir gerekçe sayılmaz. Kendi IP blokunuz ve ASN'iniz varsa bunları BGP ile duyurabilirsiniz, fakat bu yalnızca birden fazla sağlayıcıyla çalışan yapılar için anlamlıdır.

Küçük bir işletme için colocation mantıklı mı#

Tek ya da iki sunuculuk ihtiyaçlar için colocation genellikle mantıklı değildir, çünkü sabit maliyetler (kabin payı, minimum güç bütçesi, IP bloku, nakliye) küçük ölçekte birim başına çok yüksek kalır. Ayrıca donanım arızasında müdahale, yedek parça stoğu ve nakliye planlaması gibi işler küçük ekipler için orantısız bir yük oluşturur. Elinizde zaten amorti edilmiş donanım varsa ya da standart kataloglarda bulunmayan özel bir yapılandırmaya ihtiyacınız varsa durum değişir. Bu iki koşul geçerli değilse, hazır bir sunucu kiralamak hem daha hızlı hem toplamda daha ucuz olacaktır.

Kapanış#

Colocation, "sunucumu bir yere koyayım" işi değil; bir kapasite ve risk planlaması işidir. Karar verirken U sayısına değil kilowatta bakın, çünkü kabini dolduran güçtür; trafik faturasının hangi modelle (dahil kota, taahhüt, 95. yüzdelik) hesaplandığını sözleşmeden önce netleştirin; IP blokunun kaç kullanılabilir adres verdiğini ve rDNS yetkisinin kimde olduğunu sorun; uzaktan el kapsamını ve mesai dışı erişim kurallarını yazılı alın. Donanımı üç yıldan uzun süre sabit kapasiteyle çalıştıracaksanız colocation hesabı tutar; kapasiteniz belirsizse elinizde kalan donanım, tasarruf ettiğinizi sandığınız tutarı hızla götürür.

Kendi donanımınızı barındırmaya karar verdiyseniz colocation hizmeti sayfasındaki kabin ve güç seçenekleri başlangıç noktasıdır. Donanım sahipliğiyle uğraşmadan aynı fiziksel izolasyonu istiyorsanız dedicated sunucu, daha küçük ve esnek bir kapasiteyle başlamak istiyorsanız VDS sunucular ya da tüm sunucu ailesi için sunucu çözümleri sayfasına bakabilirsiniz. Sunucu kabine girdikten sonraki günlük işletim, izleme ve güncelleme yükünü devretmek isterseniz sunucu yönetimi hizmeti bu kısmı üstlenir.